prominence

önem, tanınmışlık

Önemli, çok tanınan veya kolayca dikkat çeken olma durumu.

Basit İngilizce açıklama: The state of being important, widely known, or easily noticed.

• She rose to prominence quickly.
• The issue gained prominence after the election.
• His national prominence helped the campaign attract support.

Nasıl kullanılır: rise to prominence (She rose to prominence as a young scientist.); give prominence to something (The newspaper gave prominence to the housing crisis.)

Eş anlamlılar: importance, fame, distinction

Zıt anlamlılar: obscurity

Sık kullanılan kalıplar: rise to prominence, gain prominence, national prominence

çıkıntı

Bir yüzeyden veya şeklin geri kalanından dışarı doğru uzanan bölüm.

Basit İngilizce açıklama: A part that sticks out from a surface or shape.

• A small prominence marks the surface.
• The doctor examined the bony prominence on his wrist.
• Several rounded prominences interrupt the smooth outline of the rock.

Eş anlamlılar: projection, bulge, protuberance

Sık kullanılan kalıplar: bony prominence, a rounded prominence, prominence on something