downfall

çöküş, yıkılış

Gücün, başarının veya servetin aniden kaybedilmesi.

Basit İngilizce açıklama: A sudden loss of power, success, or wealth.

• The scandal led to his downfall.
• The book describes the empire's rise and downfall.
• Nobody expected the government's sudden downfall.

Eş anlamlılar: ruin, collapse

Zıt anlamlılar: rise

Sık kullanılan kalıplar: someone's downfall, political downfall

yıkım sebebi, sonunu getiren şey

Bir kişi veya grubun gücünü, başarısını ya da servetini kaybetmesine neden olan şey.

Basit İngilizce açıklama: Something that causes a person or group to lose power, success, or wealth.

• Pride was his downfall.
• Her refusal to listen proved her downfall.
• Could this costly mistake become their downfall?

Eş anlamlılar: undoing

Sık kullanılan kalıplar: someone's downfall, prove someone's downfall

düşüş, yağış

Yüksek bir yerden aşağıya düşme; yağmurun yere düşmesi de buna dahildir.

Basit İngilizce açıklama: The act of falling from a higher place, including rain falling to the ground.

• A downfall of rain soaked the field.
• The storm brought a heavy downfall of snow.
• They heard the downfall of rocks from the cliff.

Eş anlamlılar: fall

Sık kullanılan kalıplar: downfall of rain, heavy downfall