disgrace

utanç, yüz karası

Kötü davranış yüzünden saygınlığın kaybolması ya da utanç veren kişi veya şey.

Basit İngilizce açıklama: A loss of respect caused by bad behaviour, or a person or thing that causes shame.

• The state of this hospital is a disgrace.
• He left the army in disgrace.
• Their dishonest conduct brought disgrace on the whole family.

Nasıl kullanılır: a disgrace to someone/something (His behaviour was a disgrace to the team.)

Eş anlamlılar: shame, dishonour

Zıt anlamlılar: honour

Sık kullanılan kalıplar: a disgrace, in disgrace, disgrace to someone

utandırmak, itibarını zedelemek

Kötü veya utanç verici davranışlarla birinin saygınlığını zedelemek.

Basit İngilizce açıklama: To make someone lose respect because of bad behaviour or embarrassing actions.

• You have disgraced yourself.
• The scandal disgraced a once respected politician.
• She refused to do anything that would disgrace her family.

Eş anlamlılar: dishonour, shame

Zıt anlamlılar: honour

Sık kullanılan kalıplar: disgrace yourself, disgrace the family, disgrace someone publicly