conclusive

kesin, kesin sonuç veren

Bir şeyi şüpheye yer bırakmadan kanıtlayan veya bir soruyu kesin biçimde çözen.

Basit İngilizce açıklama: Proving something clearly or settling a question so that there is no doubt.

• We need conclusive proof.
• The test results were conclusive.
• The investigation found no conclusive evidence that he had lied.

Eş anlamlılar: decisive, definitive

Zıt anlamlılar: inconclusive

Sık kullanılan kalıplar: conclusive evidence, conclusive proof, conclusive result

sonuçla ilgili, kapanış niteliğinde

Bir şeyin son bölümüyle veya bitişiyle ilgili olan.

Basit İngilizce açıklama: Related to the final part or ending of something.

• The essay has a short conclusive section.
• Her conclusive remarks returned to the opening question.
• The conclusive paragraph brings the account to its close.

Eş anlamlılar: concluding, closing

Zıt anlamlılar: introductory

Sık kullanılan kalıplar: conclusive paragraph, conclusive section, conclusive remarks